Adestrando ventos culminei a montaña
Era pequena, agrabable e soitaria,
Xa soio me faltan os soles, pois as aguias xa viaxan rumbo de poniente ao infinito.
Todo xunto e toda una obra
Pero os mares virán logo,
Primeiro anidarán as gaivotas no ceo
E na noite que a lua cante as cancións da sirena.
Posexámosnos pois o un o outro e sexamos tres cancións novas
Como a pequena, agradable e soitaria montaña
Que culminei adestrando ventos.
Mareaxe.
Mostrando entradas con la etiqueta poema. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poema. Mostrar todas las entradas
martes, 21 de abril de 2009
domingo, 1 de febrero de 2009
Poema Para Encarna
Porque sei que a vida sen ti non e mais que unha montaña vestida de árbores ausentes,
Porque sei que esa montaña non pode ser a cima dos nosos sonos,
Porque sei que e a ti a quen amo, e non preciso de ninguén mais,
Porque o que sei ti mo ensinastes,
Por iso muller, por iso ámote.
Porque sei que esa montaña non pode ser a cima dos nosos sonos,
Porque sei que e a ti a quen amo, e non preciso de ninguén mais,
Porque o que sei ti mo ensinastes,
Por iso muller, por iso ámote.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)